Herdenken

De koning hield een mooie toespraak. Het gedicht van de scholiere was aandoenlijk in zijn argeloze menslievendheid. De koningin had weer een smaakvol toiletje aan. En natuurlijk waren bij andere gelegenheden de plichtmatige vermaningen weer niet van de lucht.

Herdenkingen zijn te vaak exercities in het vergeten. Met de hypocrisie zwijgend op de achtergrond. We vergeten graag dat Anne Frank verraden, opgepakt en op transport is gesteld door Nederlanders. Dat Nederland toen een soort Vichy-Frankrijk was. Dat de meeste verzetsdaden na de oorlog zijn gepleegd.

Misschien kan het ook niet anders. Kan een volk na die trauma’s alleen door een selectief geheugen samen verder.

Toch, het was gisteren indrukwekkend op de Dam. Door de leegte. Kunnen we daar geen traditie van maken? De leegte als symbool van al diegenen die ‘niet meer bij ons mogen zijn’. Blijven we verschoond van de gratuite toespraken en kunnen al die ‘hoogwaardigheidsbekleders’ thuis blijven.