Beijing slaat toe

In Hongkong wordt de democratie, of wat er nog van over is, binnenkort definitief om zeep geholpen. Beijing heeft genoeg van een broedplaats van eigenzinnigheid, anti-regime protest en burgerzin voor zijn voordeur. De bonzen gaan nu doen wat ze tot nog toe hebben nagelaten. Het wurgkoord zijn laatste beslissende ruk geven.

Premier Li Ke Qiang las het vonnis voor tijdens de jaarlijkse sessie van het Nationale Volkscongres, Beijings parodie op een volksvertegenwoordiging. China komt met een ‘veiligheidswet’ die elke afwijkende mening, elke uiting van protest de kop in zal drukken.

De zetbazen in Hongkong hadden het in 2003 zelf al eens geprobeerd maar het voorstel na de toen grootste protestdemonstratie in de geschiedenis van de stad schielijk weer ingetrokken. De tijd was nog niet rijp. En nu hoeven ze het niet meer te doen. De bovenbazen in Beijing knappen het nu zelf op.

Die veiligheidswet volgt uit een bepaling in de grondwet waarmee de Britten de toenmalige kroonkolonie in 1997 overdroegen aan de Chinezen. Die grondwet garandeerde de bewoners van Hongkong 50 jaar lang een zekere mate van democratie. De meeste grondrechten, vrijheid van meningsuiting, verzameling, etc, zouden gerespecteerd worden. Alleen het buitenlands- en defensiebeleid zouden het domein worden van Beijing. Voor deze regeling werd de formule ‘één land, twee systemen’ bedacht.

Het was altijd de vraag of Beijing het geduld zou willen opbrengen om 50 jaar te wachten alvorens Hongkong onder zijn knoet te brengen. Van meet af aan probeerden de bonzen in Beijing het ‘een land, twee systemen’ uit te hollen. Met hulp van pro-Beijing politici voor wie een meerderheid in het stadsparlement geregeld werd.

Dat riep verzet op in de stad. En dat verzet groeide in de loop van de tijd in aantallen en heftigheid. Vorig jaar bereikten de protestgolven hun hoogtepunt toen honderdduizenden Hongkongers bijna wekelijks demonstreerden tegen de laatste couppoging van Beijing, een wet voor de uitlevering van ‘criminelen’ aan het moederland. De niet geheel onterechte vrees was dat onder criminelen ook en vooral regimetegenstanders zouden vallen.

Deze wet werd tenslotte ingetrokken maar het betekende niet het einde van de demonstraties. En toen bij verkiezingen voor wijkraden in november vorig jaar de democratische oppositie een verrassend grote overwinning behaalde, wist Beijing wat het te doen stond. Er moest worden ingegrepen. In september worden er verkiezingen voor het stadsparlement gehouden en voor die tijd moet de oppositie uitgeschakeld worden.

De coronacrisis bood president Xi Jin Ping de kans waarop hij gewacht had. De wereld was bezig met de pandemie die nota bene in zijn eigen land was uitgebroken. De strijd tegen het virus verdreef de strijd om de democratie in Hongkong uit het internationale blikveld.

De Hongkongers zelf konden daar weinig of niets tegen ondernemen, ook omdat ze door corona nauwelijks de straat op konden. En om voor alle duidelijkheid nog eens te laten voelen dat het menens was, liet Beijing een paar weken geleden nog een aantal dissidenten oppakken.

Met de nieuwe veiligheidswet begint de waarschijnlijk laatste fase in doodsstrijd van de democratie in Hongkong. De wet verbiedt elke daad die als ‘verraad, afscheiding, rebellie en ondermijning’ kan worden gezien. We hoeven ons niet af te vragen wie dat definieert. Wie het waagt ooit nog een spotprent over de president maken of een satirisch lied te zingen, moet rekening houden met de politie over de vloer.

De hele vertoning maakt nog eens duidelijk dat Beijing zijn buitenlandse reputatie, zijn soft power, uiteindelijk van ondergeschikt belang vindt. Dat geldt, waarschijnlijk in mindere mate, ook voor sommige, minder vitale economische belangen .

Hongkong is voor Beijing het loket voor de betrekkingen met de internationale financiële en zakenwereld. De VS hebben al gedreigd de voorkeursbehandeling die Hongkong tot nog toe had te zullen schrappen. Dat zal het door de handelsoorlog met VS toch al weinig florissante investeringsklimaat nog verder verslechteren. Het is een prijs die Beijing kennelijk bereid is te betalen.

Intussen houden ze in Taiwan hun hart vast. Het eiland voor de Chinese kust, dat Beijing beschouwt als een afvallige provincie, heeft alle reden om op zijn minst een ‘Hongkong-behandeling’ te vrezen. In januari won de vrouwelijke president Tsai Ing Wen de presidentsverkiezingen met groot verschil van de pro-Beijing kandidaat. En dat is bij Xi Jin Ping niet goed gevallen.

De ‘hereniging’ van Taiwan met het moederland zou de kroon op zijn werk moeten worden. En net als in het geval met Hongkong zal hij vermoedelijk niet rusten voor hij de buit binnen heeft.

Die hereniging zou volgens de tot nog toe gehanteerde formule ‘vreedzaam’ zijn. Maar premier Li liet dit predicaat dit keer in zijn toespraak voor het Volkscongres achterwege. Dit betekent niet automatisch dat een invasie door het Volksleger op handen is. Maar in Taiwan zijn ze gewaarschuwd.

6 reacties op ‘Beijing slaat toe

  1. De inwoners van Hongkong gaan een hele enge nare tijd tegemoet.
    Vrijheid komt niet voor in het grote Chinese woordenboek.
    Macht des te meer!
    Zo zie je hoe afhankelijk ook het Westen zich heeft gemaakt van China.
    Medicijnen en mondkapjes zijn 2 dingen waar door we de afgelopen periode met onze neus op de feiten zijn gedrukt.
    Ondertussen kopen ze invloed waar ze maar belang in zien.
    Italië, Griekenland , havens en zeegebieden.
    Hopelijk worden we op tijd wakker.
    Baas blijven in eigen land.
    Zelf meer produceren!

    Like

    1. De president van America first gaat een handelsoorlog beginnen tegen China, de EU landen gaan rollebollend over de straat; er zijn politici die denken dat Nederland het alleen op kan nemen tegen China. China komt niet bij van het lachen, alles op zijn tijd. De Chinezen hebben geduld. Terwijl de EU rollebolt bedenkt China al weer aan de volgende stap. Wanneer de president van America first weer onzin staat uit te kramen over nepnieuws, bleekmiddel en malariatabletten nemen ze in China een wet aan om Hongkong plat te krijgen, door de Engelsen aan China uitgeleverd. Als je humor hebt kun je blijven lachen.

      Like

  2. Als je ziet hoe de Volkskrepubliek China de hele wereld naar haar hand wil zetten en onze domme “leiders” ons volledig afhankelijk laten worden van China omdat het daar zo lekker goedkoop is, dan is een volledige boycot van alle Chinese producten op zijn plaats.
    Een kopersstaking! Ik koop geen producten meer als bijv. Huawei, e.a. made in China. Wie doet er mee?

    Like

  3. Ik krijg bijna tranen in mijn ogen. Het klinkt als een huilverhaal. China wil gewoon een wereldmacht worden en dat wordt echt niet moeilijk om gedaan in de Westerse wereld. Handel is handel en dat gaat boven alles. En terwijl wij als EU landen lekker liggen te rollebollen, het eigen volk eerst model, gaat China rustig en gestaag verder. Stap voor stap met een lange termijn visie. Het Westen heeft zich allang aan China overgeleverd en hebben dat niet door. President America first denkt het tij te kunnen keren en gedraagt zich als een stuk onbenul.

    Like

  4. Ik vind het erg makkelijk om Trump een stuk onbenul te noemen.
    Hij mag dan een andere taal spreken die velen willen horen, maar heeft dondersgoed de bedoelingen van China in de gaten.
    De zachte heelmeesters die maar weg bleven en blijven kijken, zetelen ook in Brussel, worden pas wakker als het al te laat is.
    Europa heeft zich al behoorlijk overgeleverd aan China, maar misschien dat de ogen nu open blijven.
    Zonder de VS zijn we nog steeds niet in staat om ons te redden in tijden van nood.

    Like

    1. Sterker nog, het lijkt erop dat Trump de enige is die zijn boerenverstand gebruikt. Ja en dat is nou net wat onze politici in Europa missen.

      Like

Reacties zijn gesloten.