Nu de koehandel

De Europese Commissie heeft haar corona-herstelplan gepresenteerd. In de aanloop was dat aanleiding tot veel grote woorden. ‘Erop of eronder’, ‘historisch’, ‘Europa moet zich nu bewijzen’.

Dat was ook wel gerechtvaardigd. De EU staat aan het begin van de grootste crisis in haar bestaan, economisch, sociaal en politiek. Wie niet met totale blindheid geslagen is, ziet dat het op de vertrouwde Brusselse manier, net zo lang aanrommelen tot er een compromis is volgens het principe van de kleinste gemene deler, niet langer kon. Hier moest daadkracht en elan getoond worden.

Gaat het lukken?

Het plan van Commissie-president Ursula von der Leyen is er inderdaad een om u tegen te zeggen. 750 miljard euro, 250 meer dan het Merkel-Macron-plan maar ongeveer een derde van de 2000 die ze in het Europese parlement waar ze voor het heilige ideaal niet op een paar honderd miljard belastinggeld meer of minder kijken, willen uittrekken.

Van die 750 miljard, zouden er 500 als gift verstrekt worden en 250 als lening. De commissie leent dat geld op de kapitaalmarkt, verwerkt dat in de begroting en het wordt gedekt door de lidstaten. Het zijn geen eurobonds, omdat het een eenmalige operatie is. Of dit toch niet die eerste stap naar de transferunie is, moeten we maar geloven.

De door corona zwaarts getroffen landen, met Italië voorop, vonden het een goed begin. Dat is wat Italië voor de geest stond, kraaide premier Giuseppe Conte. En ook andere lidstaten vonden het een goede basis voor verdere onderhandelingen. De ‘vrekkige vier’, Nederland, Oostenrijk, Denemarken en Zweden, hielden voorals nog hun kruit droog. Niemand mag er in dit stadium vanuit gaan dat ze hun verzet tegen giften in plaats van leningen zullen opgeven.

Na de fase van de grote woorden is het nu weer tijd voor het het vertrouwde Brusselse gesteggel. De koehandel gaat beginnen. 27 landen op een lijn, hoe onbegrijpelijk ook voor de buitenstaander, wordt een hels karwei. Dat is de ware vuurproef voor Von der Leyen en president van de Europese Raad (dat zijn de regeringsleiders) Charles Michel. Ze zullen moeten masseren tot ze blauw zien.

De eerste ronde volgende maand zal weinig, of in elk geval niet genoeg opleveren. Hooguit een indicatie waar de reis naartoe gaat. Alles, de begroting, verdeling van de steungelden over leningen en giften, de voorwaarden, zal op zijn vroegst in juli in het slot vallen.

Duitsland is dan EU-voorzitter en dat is de gelegenheid voor bondskanselier Angela Merkel, die volgend jaar afzwaait, om iets als een Europese erfenis na te laten. Merkel zal alles wat ze aan overtuigingskracht heeft inzetten om het als een succes te kunnen verkopen.

Zo ’n klus is te groot om via de video-conferentie te beslechten. Diplomatie op afstand, voor een webcam, werkt niet. De deals moeten gemaakt worden in de ‘een-tweetjes’, waar de dwarsliggers in de ‘achterkamertjes’ bewogen moeten worden hun verzet te staken. Dat is het goede oude handwerk waar meer en minder subtiel druk wordt uitgeoefend, appels met peren worden vergeleken en knollen op citroenen gaan lijken. Tenminste, als de regeringsleiders hun vak verstaan.

Uiteindelijk zal er wel een compromis uitrollen. En net als meestal bij de EU zal ook dit lelijke eendje nooit een zwaan worden. Dat het überhaupt boven water blijft, is al een klein wonder. Alleen mogelijk omdat als het buigen of barsten wordt geen regeringsleider een fiasco voor zijn rekening durft te nemen.

Dat akkoord moet vervolgens door de nationale parlementen en de jokers in het Europarlement goedgekeurd worden. Dat wordt dus ‘framen’ en ‘spinnen’ tot het de burger maar ook de meeste politici zwart voor ogen wordt. Een goed akkoord kent geen winnaars of verliezers, dwz er wordt gespeeld dat ze er niet zijn. Maar de oppositie, en met name de populisten, zullen geen moeite hebben om de verliezers aan te wijzen: de eigen regering.

Je hebt er niet veel fantasie voor nodig om te bedenken wat Geert Wilders en Thierry Baudet bij ons in de polder zullen gaan roeptoeteren. Premier Mark Rutte heeft ons prachtland in de uitverkoop gedaan. Om die lapzwansen in het Zuiden vrij te houden. Hoogste tijd voor de Nexit!

Het lijkt, kortom, ondanks alles wat er op het spel staat en met al de ketelmuziek toch verdomd veel op business as usual. De EU-caravan sjokt gewoon amechtig verder.

3 reacties op ‘Nu de koehandel

  1. Goed verhaal van Peter van Nuijsenburg.
    Al die lidstaten met hun eigen cultuur, het zal nooit een eenheid worden.
    Het duizelt je gewoon zoals er over miljarden wordt gesproken.
    Wilders zal uiteraard zijn zegje doen, en toch heeft hij vaak gelijk , al is het kennelijk zuur om dit toe te geven.
    De VVD stijgt nu enorm in de peilingen dankzij vader Rutte, maar heeft de VVD zulke goede politici? Ze liften allemaal mee met Rutte. En hoelang zullen de ruggen recht gehouden worden als het om het landsbelang gaat, ook in Brussel!

    Like

  2. Ik maak me sterk dat mevrouw Van der Leyen geen flauw benul heeft hoeveel geld ze wegschenkt. Normaliter deelt Nederland voor 5,6% in de schulden. Nu het een cadeautje is voor de Mediterrane landen, vrees ik dat we voor minstens 10% de klos zijn. Een cadeautje van 500 miljard euro kost 10 miljoen Nederlandse huishoudens dus € 5.000 per huishouden. Leg het maar vast opzij voor de volgende belastingaanslag. Ik hoop dat Italianen elk van ons een bos tulpen cadeau doet uit dankbaarheid. Tulpenhandelaren zullen blij zijn maar voor andere Nederlanders wordt de tulp wel heel duur betaald. Kennelijk kunnen tulpenhandelaren heel goed lobbyen dat onze regering overtuigd is van de voordelen van deze deal.

    Like

    1. Geld schenken van andermans vermogen is de leidraad voor de EU.
      En uiteraard mag het Noorden betalen voor het Zuiden dat zich nog nooit solidair heeft betoont met de hele EU; alleen als het gaat om handje ophouden staan ze vooraan.
      Solidair zijn met begrotingsdiscipline en schuldensanering om de Euro sterk te houden, is voor hen not done.
      Het Europroject is een mislukking en daar zal ook een federale EU staat geen verandering in brengen, zolang Maffioso in de EU de dienst uitmaken.
      Gelukkig beginnen steeds meer gewone burgers ook door te krijgen hoe ze belazerd en uitgekleed worden door de EU met ons eigen kabinet als gewillige uitvoerder. Daar zal keihard tegen gevochten moeten worden.

      Like

Reacties zijn gesloten.