Geen ‘nasty’ tweestrijd bij PvdA

De PvdA hoeft geen lijsttrekkersverkiezing te organiseren. Er hebben zich nul tegenkandidaten gemeld voor Lodewijk Asscher, zodat die bij de Kamerverkiezingen van maart volgend jaar ongehinderd als nummer 1 het strijdperk kan betreden.

Dat heeft ongetwijfeld voor een zucht van opluchting gezorgd in de PvdA-gelederen. Want aan de laatste lijsttrekkersverkiezing in 2017 bewaart de partij slechte herinneringen. Asscher wist toen meer leden achter zich te krijgen dan zittend partijleider Diederik Samsom, maar dat ging bepaald niet zonder brokken te maken. Bij gebrek aan inhoudelijke profileringspunten was Asscher gedwongen tot heftige slagen onder de gordel.

“Je hebt ons niet meegenomen. Je hebt ons het gevoel gegeven dat er werd gekwartet met onze waarden,” wierp hij Samsom tijdens een debatbijeenkomst voor de voeten. Een  merkwaardig verwijt, want Asscher was destijds vicepremier. Dat er tijdens het bewind van Rutte II is gekwartet met de PvdA-waarden valt wellicht niet te ontkennen, maar daaraan maakten beide deelnemers aan de lijsttrekkersverkiezing zich in dezelfde mate schuldig.

De aanval van Asscher op Samsom had dan ook een hoog ‘pot-verwijt-de-ketel-gehalte’. En de agressieve toon die Asscher zich meende te moeten permitteren was geheel misplaatst. “Nou wordt het nasty,” riep de arme Samsom op zeker ogenblik vertwijfeld uit, maar Asscher toonde geen medeleven met zijn partijgenoot en ‘vriend’.

De tweestrijd tussen de fractievoorzitter en de vicepremier zorgde zo voor het beeld van een hopeloos verscheurde PvdA. De straf bleef niet uit. De partij leed ruim drie jaar terug – onder leiding van Asscher dus – de grootste nederlaag uit haar geschiedenis. Van 38 Kamerzetels zakte ze naar 9. Uiteraard was dat niet alleen te wijten aan het bloedige gevecht om het lijsttrekkerschap, maar een positieve invloed zal dit zeker niet hebben gehad.

Maar elk nadeel heeft zijn voordeel, zoals een bekende Nederlandse wijsgeer al oreerde. De PvdA is nu zo diep gezakt dat de resultaten volgend jaar bijna alleen maar beter kunnen uitvallen. Misschien staan de sociaaldemocraten zelfs aan de vooravond van hun procentueel grootste overwinning ooit. Want in de poll van Maurice de Hond scoort de partij maar liefst 19 zetels. Dat zou ruim een verdubbeling van het huidige aantal betekenen.

Of die (mogelijke) voorspoed alleen te danken is aan Asscher valt echter te betwijfelen. Over diens verdiensten is volop discussie mogelijk. Zo komt het nogal hypocriet over om nu bij veel beleidsonderwerpen het tegenovergestelde te beweren als in de vorige kabinetsperiode. Op geen enkele manier kan overigens bewezen worden dat de PvdA niet onder Samsom ook een wederopstanding zou hebben doorgemaakt.

Het succes van dit moment komt volgens mij vooral doordat de linkse concurrentie het nog slechter doet dan de sociaaldemocraten. GroenLinks wordt geplaagd door intern gerommel (Isabelle Diks, Zihni Özdil, Liesbeth van Tongeren etc.) De SP vecht vooral tegen zichzelf en tegen haar imago van linkse populistenclub. En over regeringspartij D66 (als je die als een linkse concurrent wilt beschouwen) hoeven we het niet eens te hebben.

Maar goed, een lijsttrekkersverkiezing blijft de PvdA ditmaal bespaard. Asscher kan zich helemaal concentreren op de verkiezingscampagne. En op de uitslagenavond die – ook al zou de winst wat tegenvallen – zonder twijfel tot grote uitbundigheid zal leiden.

Daarna komt er helaas een kabinetsformatie. Die kan nog wel eens een ‘nasty’ karakter krijgen, omdat er dan weer sloten water bij de wijn gedaan moeten worden. Zou de kiezer dat allemaal snappen en willen meemaken? Maar laten we niet te ver vooruitkijken.

FOTO: Lodewijk Asscher

2 reacties op ‘Geen ‘nasty’ tweestrijd bij PvdA

  1. Wat een gevecht! Allemaal in landsbelang en dat moet je soms stevig uitpakken, of je tegenstander wel of niet je vriend is, landsbelang gaat altijd voor. IK kan me voorstellen dat Asscher slapeloze nachten heeft gehad en op instorten heeft gestaan voor de onmogelijke keuze: mijn vriend, of het vaderland offeren op het altaar van mijn ego. Hij offerde zijn vriend op en dat heeft hem toch maar mooi 9 zetels opgeleverd. Dat betekent dus dat er heel wat mensen waren die vonden dat hij bij dit enorme gewetensconflict de juiste beslissing heeft genomen. Als Asscher het vaderland had geofferd, zo vermoed ik, was er helemaal geen PvdA meer geweest. Het is maar net hoe je gebeurtenissen interpreteert.

    Like

  2. Ook Asscher heeft het niet en dat is precies het probleem van links. De laatste echt daadkrachtige en overtuigende leider op links was Wim Kok, een no-nonsense figuur, maar die liet zich meesleuren door zijn neoliberale coalitiepartners VVD en D66 in de waanzin van privatiseringen en aandeelhouderskapitalisme. Opvolgers Bos, Cohen en Samson begonnen overtuigend, maar waren uiteindelijk ook niet sterk genoeg om links achter zich te krijgen. Asscher is duidelijk van een lichter kaliber, evenals de nog minder aansprekende alternatieven Marijnissen of Klaver.

    Er liggen genoeg kansen, maar Links Nederland verkeert in een electorale woestijn. Ik zie pas kansen als Asscher op economisch terrein naar links schuift en op immigratie naar rechts. Laat duurzaamheid en allerlei progressief woke gedoe aan Klaver, en ga met de echte zorgen van Nederlanders aan de slag. In Denemarken hebben de sociaaldemocraten daarmee de wind weer mee gekregen.

    Like

Reacties zijn gesloten.