Weer een zekerheid weg

henk van lierop/achterkamertjes/wouter koolmees

Na bijna tien jaar palaveren is er dan een nieuw pensioenakkoord. Het huidige systeem, dat vaste eindpensioenen garandeert, is te duur geworden en op den duur onhoudbaar.

Minister Koolmees van Sociale Zaken, werkgevers en werknemers zetten hun handtekening nu onder een systeem waarbij de pensioenen meebewegen met de beleggingsresultaten van de pensioenfondsen. Daarmee ligt het risico van de hoogte van het pensioen bij degene die het opbouwt.’Vervelende’ zaken als rekenrente en dekkingsgraad kunnen dan ook over boord. Pensioenfondsen hoeven zich niet meer arm te rekenen met de huidige lage rekenrente, door een laag rendement op papier moet het kapitaal wat ze nodig hebben om de pensioenen te garanderen immers explosief stijgen. Straks dalen gewoon de verplichtingen als het slecht op de beurs gaat. Probleem opgelost. Het omgekeerde kan natuurlijk ook, dat het pensioen meevalt als de beurs meezit. De omschakeling naar het nieuwe systeem moet in 2026 een feit zijn en komt er in feite op neer dat iedereen min of meer zijn eigen pensioenpotje opbouwt waarvan de opbrengst contant wordt op het moment van pensionering. Er zijn wel een paar filters ingebouwd, zo komen de beursbewegingen voor mensen die vlak voor hun pensioen staan minder hard aan.

In het huidige systeem dragen jongeren relatief meer bij dan ouderen, bij de overgang naar het nieuwe systeem hebben dus vooral de veertigers al flink ingelegd en krijgen daar straks meer onzekerheid voor terug. Jonge mensen zijn gewaarschuwd en hebben tijd genoeg om zelf ook nog bij te sparen.

Wisselgeld om de vakbeweging over de streep te trekken was om volgend jaar de pensioenen niet te korten, zoals eigenlijk had gemoeten. Maar dat had Koolmees in een verkiezingsjaar sowieso niet aangedurfd. Dat varkentje is zo dus mooi gewassen.

De opbrengst is heel wat meer waard dan één jaar niet korten, het gehijg met de dekkingsgraad is voorbij alsmede de vraag of er gekort moet worden. Vaste pensioenen leveren tegen elke prijs is immers verleden tijd en is een dreigende aanslag op de 1400 miljard die in de Nederlandse collectieve pensioenpot zit, voorkomen.

De werknemer heeft zijn baanzekerheid al lang op de vuilnishoop zien belanden, globalisering, korte contracten, het leidde al tot een leger ZZP’ers die toch al weinig ruimte hebben om pensioen opzij te zetten.

De financiële crisis en nu de coronacrisis hebben ook de economie onzeker en volatiel gemaakt. En nu is het pensioen ook voor een belangrijk deel de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer geworden.

3 reacties op ‘Weer een zekerheid weg

  1. De afgelopen 10 jaren lagen de beleggingsresultaten rond de 5-7%, terwijl de rekenrente van rond de 2 naar 0,1% zakte vanwege de ECB. Vandaar dat het geld bij de fondsen tegen de plinten klotst.
    Wel een lekkere manier om gepensioneerden te laten opdraaien voor de crises en intussen met verwijzing naar de (fictieve) rekenrente de jongeren op te zetten tegen de ouderen.
    En politiek, nu niet fondsen pushen om hun geld tegen lagere dan de marktrente in te zetten in ons land. Daar hebben jullie geen zeggenschap over; dat is voorbehouden aan de pensioenspaarders (de eigenaren) en de fondsen (de beheerders). Daar loopt nog een proces over tegen de overheid en dat gaat door!

    Like

  2. Bedankt rechts Nederland! Weer verder beknibbeld op ons pensioen en de toekomst van jongeren.

    Like

  3. Politici hebben altijd beweerd dat wij het beste pensioenstelsel ter wereld hebben. Wat nu op ons af komt kan dus alleen slechter zijn.
    Het probleem met het oude systeem is, dat men er niet op gerekend heeft dat sommige mensen 100 worden en dat hun pensioenen alleen betaald kunnen worden door de premies van werkenden extreem te verhogen. Dit schaadt de koopkracht van de werknemers en aangezien premies aftrekbaar zijn voor de belasting, schaadt dit ook de overheidsfinanciën, misschien het hoofdmotief voor deze stelselwijziging.

    De paradox doet zich voor dat men om incidentele kortingen op de pensioenen te voorkomen over gaat op structurele onzekerheid over het uitgekeerde pensioen. Met individuele spaarpotjes is het ook de vraag wie profiteert van een persoon die vroeg overlijdt: zijn partner of de persoon die 100 jaar wordt? Ik ben tachtig en het nieuwe stelsel gaat pas in in 2026. Après moi le déluge. Helaas is de jongere generatie nog niet zo bezig met z’n pensioen, maar dit nieuwe stelsel belooft niet veel goeds voor hen. Die generatie kan maar beter helemaal niet op werkgevers en de overheid vertrouwen en zelf voor zijn oude dag sparen

    Like

Reacties zijn gesloten.