Joe Bidens zoektocht

Joe Biden lijkt op weg de nieuwe Amerikaanse president te worden. Daar hoeft hijzelf niet veel voor te doen. De huidige huurder van het Witte Huis is druk bezig zich onmogelijk te maken. Zeker, Donald Trump kan nog altijd rekenen op zijn fanatieke achterban. Maar dat zou nu wel eens te weinig kunnen zijn.

Dit is uiteraard geen prognose. Er zijn teveel onzekere factoren die een streep door Bidens rekening kunnen halen. De coronapandemie kan tegen de presidentsverkiezingen, 3 november, onder controle zijn. De economie kan tegen die tijd weer op gang komen. Beide gevallen zijn onwaarschijnlijk, maar niet uit te sluiten. De strijd tegen het racisme kan uitlopen op de gevreesde lange hete zomer, compleet met rellen, plunderingen en bloedvergieten waarna de onvermijdelijke roep om de ‘sterke man’ door het land zal schallen.

Dat kan de president ondanks zijn belabberde conduitestaat alsnog een verlenging van zijn huurcontract opleveren. En helemaal als, zoals verwacht, de campagne één van de smerigste in een toch al smerige geschiedenis wordt. Polarisatie schiet te kort als adequate beschrijving van de staat van het land. De angst voor een burgeroorlog is misschien overdreven, maar de situatie is op zijn minst licht ontvlambaar.

Joe Biden mag onder deze omstandigheden geen stap verkeerd zetten. Dat is de absolute minimumeis. Helaas is dat bij de Democratische kandidaat niet vanzelfsprekend. Biden wil nog wel eens de bananenschil opzoeken. De Democraten zijn als de dood voor die periodieke uitglijders die door de Republikeinen snoeihard uitgebuit zullen worden.

Die gaffes worden hem meestal vergeven. De voormalige vice-president van Barack Obama geldt als een door en door fatsoenlijk man. Normaal gesproken is dat bij lange na niet genoeg in een presidentsverkiezing maar tegenover Trump is het in elk geval een groot pré. Voor steeds meer Amerikanen is vrijwel iedereen beter dan de president. En daar lijkt Biden op dit moment aan te voldoen.

Hij heeft onmiskenbare en tegenover een andere tegenstander waarschijnlijk fatale tekortkomingen. Bij Biden denk je niet meteen, gosh, wat een charisma. Hij is het prototype van de politieke insider, een vertegenwoordiger van het Democratische establisment dat door veel kiezers wordt gewantrouwd. En je ziet hem zijn jaren (77) aan.

Als vice-president had Biden als belangrijkste taak Obama niet voor de voeten te lopen en dat heeft hij inderdaad niet gedaan. Dat is zo ongeveer wel het enige en ook beste wat erover gezegd kan worden.

Toch, een vice-president moet meer zijn dan de onopvallende schaduw van de eerste man. Niet alleen voor het geval dat die eerste man plotseling wegvalt. De tweede man wordt geselecteerd omdat hij eigenschappen en kwaliteiten inbrengt die de president mist. Hij kan jonger zijn, een regio, bevolkingsgroep, geslacht en richting vertegenwoordigen waar en bij wie de presidentskandidaat minder goed scoort. De ideale reservepresident is een zelfstandige machtsfactor.

Men wacht nu met oplopende spanning af wie Biden kiest als ‘running mate’. Dat is in elk geval een vrouw. Daar heeft hij zich al op vastgelegd. Een vrouw die voor de roerige linkervleugel op zijn minst aanvaardbaar moeten zijn. Elizabeth Warren, de progressieve senator van Massachusetts, leek hoge ogen te gooien.

Dat is veranderd door de moord op George Floyd en de weer in volle hevigheid ontbrandde strijd tegen het racisme. Biden staat nu onder toenemende druk om een zwarte vrouw te kiezen. De zwarte gemeenschap schijnt niet anders te verwachten. En die stem weegt zwaar. Zonder de zwarte kiezers kunnen de Democraten niet winnen.

Ze zullen Biden er indien nodig ook aan herinneren dat zij zijn kandidatuur hebben gered. Toen hij tijdens de voorrondes eigenlijk al was afgeschreven, hielpen de kiezers in de ‘zwarte’ staat South-Carolina hem aan de doorslaggevende overwinning. Zonder hun steun had hij nu afgedankt thuisgezeten.

Wie is die juiste vrouw? Het juiste pigment en het juiste geslacht zijn alleen niet voldoende. De juiste vrouw moet ook bestuurlijke ervaring hebben en Biden politiek en ideologisch aanvullen en versterken. En dan blijkt de spoeling dun. Eigenlijk komt alleen senator Kamala Harris in aanmerking.

Harris (55) was de eerste vrouwelijke, zwarte procureur-generaal. de hoogste justitieambtenaar in Californië. Zij werd in die functie herkozen en dat wordt gezien als kwaliteitskeurmerk. In 2016 maakte ze de overstap naar de landelijke politiek toen ze met enorme voorsprong haar zetel in de Senaat won.

Prima geloofsbrieven, zo op het eerste gezicht. Alleen, er zijn een paar vetgedrukte vraagtekens. Harris probeerde dit voorjaar de Democratische presidentskandidaat te worden en viel als een van de eersten af. Matig in het debat, geen overtuigend verhaal, zwakke presentatie. Harris was voor velen de grote tegenvaller van de voorronde.

Er kwam ook kritiek op haar staat van dienst als procureur-generaal. Ze was wel erg van ‘recht en orde’. Of dat nu een handicap is, kan je je afvragen. Dat hangt ook af van het verloop van de zomer. Als de gemoederen oververhit raken, waar je rekening mee moet houden, kan het zo omslaan in een voordeel. Een kandidaat die haar tanden heeft laten zien, zou dan wel eens goed kunnen vallen bij de gematigde, zwevende kiezers.

Biden zal bij zijn keuze deze en andere plussen en minnen moeten meewegen. De kans bestaat dat Harris alnog te licht wordt bevonden. En wie dan? Er zijn nog wel een paar outsiders maar die hebben nauwelijks landelijke bekendheid, laat staan uitstraling en het risico dat ze voor de grote Bühne (nog) een maatje te klein zijn.

Biden zou uiteindelijk wel eens uit kunnen komen bij een blanke, vrouwelijke running mate. Dan moet hij maar hopen dat teleurgestelde zwarte kiezers hem niet in de steek laten. En wij dat het land en de wereld niet opgezadeld worden met nog vier jaar Trump.

Zelden zal bij de keuze voor een vice-president zoveel op het spel hebben gestaan.

9 reacties op ‘Joe Bidens zoektocht

  1. Moet ik dan stoppen met bleekmiddel te slikken, of in te spuiten. Hoe gaat het dan verder met Corona? Waar gaan we naar toe?

    Like

  2. De democraten zijn al 4 jaar druk bezig Trump weg te krijgen.
    De goede dingen die Trump heeft gedaan hoor je hier on de meestal linkse berichtgeving nooit, en natuurlijk hoef je geen fan van deze man te zijn.
    Een beetje zielig dat een oude 2e man als Joe Biden nu Amerika moet gaan verlossen. Ik moet het nog zien!
    Trump is nog niet weg! Hij was niet de veroorzaker van het Corona virus.
    Dat had een Hilary of Obama ook niet op kunnen lossen. Trump jaagt mensen tegen zich in het harnas dat is waar.
    Maar hij heeft meer lef dan de redenaar Obama en de arrogante Hilary.
    We wachten af, wie het laatst lacht, lacht het best!

    Like

  3. Het zgn. gegeven dat Joe Biden de volgende Amerikaanse President wordt, is op zijn minst voorbarig.
    Hillary Clinton dacht bij de vorige verkiezingen ook dat ze makkelijk zou winnen, maar door haar eigen minachtende gedrag t.a.v. de fly-over States kwam dat toch even heel anders uit. Daarnaast heeft de Democratische partij een ruime historie van corruptie.
    Amerikanen hebben al decennia lang een grote afkeer van hun eigen overheid en vertrouwen die voor geen meter. De USA bestaat uit veel meer dan een paar grote steden met BLM protesten die door NPO flink worden uitvergroot.
    Niet de huid verkopen voor de beer geschoten is, Peter!

    Like

    1. Precies.
      En daar komt nog bij dat Peters typering “door en door fatsoenlijk” op zijn minst in twijfel getrokken mag worden door Bidens niet aflatende gedrag naar vrouwen en jonge meisjes toe.
      Het soort “fatsoen” wat we ook al zagen bij de voorman van Joop.nl en waarover politiek correcten nogal dubbelzinnig kunnen zijn.

      Like

  4. De manier waarop Amerika een leider kiest leidt niet per se tot de keuze van de beste leider. In Amerika is geld een dominante factor: bij je volle verstand kies je toch niet een demente bejaarde van 77?
    Daarnaast is men te veel bezig met diversiteit, wat niet per se samenvalt met kwaliteit.

    Xi laat zien dat een dictator nodig is om een volk uit het moeras te trekken. Maar dat kan alleen in een land waar men het heil van de gemeenschap hoger stelt dan het welbevinden van het individu.

    Wij zullen het moeten doen met de middelmaat die iedereen een beetje tevreden houdt. Gelukkig kunnen wij ons dat nu nog permitteren.

    Like

    1. Eric, ik weet dat de Nederlander het niet zou pikken als er hier een Nederlandse Xi aan de macht kwam. Ollongren zou dat misschien best willen maar dan denk ik dat ze in no time wordt geëlimineerd; Nederlanders haten dictators.

      Like

      1. Zoals Godfried Bomans ooit zei:
        “Dictators maken hier geen kans. Niet omdat we zo democratisch zijn, maar omdat elke Nederlander denkt: Wat doet die vent op mijn plaats”🤤

        Like

    2. Volgens mij ligt het “heil” van die Chinese gemeenschap niet zo hoog. Dictatoriale regimes zijn over het algemeen instabiel, arm en onvrij. China is daar tot nu toe geen uitzondering op. Het enige voordeel van een dictatoriaal één partij systeem is dat je wat meer op lange termijn kan plannen, maar dat voordeel weegt mijns inziens bij lange na niet op tegen de nadelen. Sterker nog, ik durf hier wel te stellen dat China met een echte democratie -en betere instituties- al lang voorbij de VS had kunnen zijn.

      Like

  5. Joe Biden lijkt me een zeer zwakke kandidaat, maar hij heeft het voordeel dat Trump in al zijn waanzin hard op weg is zelfs bij de niet partij-gebonden onafhankelijken krediet te verspelen. De komende verkiezing wordt een referendum over Trump en het heeft er alle schijn van dat Trump die zelfs in staten als Wisconsin kan gaan verliezen. De armoede stijgt in de VS en de economische groei komt door de belastingverlaging alleen bij de rijken terecht, dat is een vruchtbare voedingsbodem voor een zege van de Democraten. Hij had een unieke president kunnen zijn die ook veel democraten aan zich had kunnen binden door de economie meer te stimuleren en de aftandse derde wereld infrastructuur aan te pakken. Vier jaar Trump was een interessant experiment, waar hij zelf veel meer mee had kunnen doen als hij wat meer tijd aan zaken als infrastructuur en handel had besteed in plaats van zijn dagelijkse twitteroorlogjes.

    Wie de VP onder Biden wordt is totaal niet interessant. Die positie is straks alleen handig om de senaat in handen te krijgen. Het wordt dus Harris, gezien haar ervaring als senator en haar “gekleurde” achtergrond. Ik geef het u alvast op een briefje.

    Like

Reacties zijn gesloten.